Jacques Tati: Deux Temps, Trois Mouvements

(Bron:Caermersklooster)

De tentoonstelling liep van 15 oktober 2010 tot 16 januari 2011.

situering

Meer dan 60 jaar na Jacques Tati’s eerste langspeelfilm gaf het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster i.s.m. het Filmfestival Gent de Franse regisseur, acteur en komiek een eerbetoon “comme il faut”. Om het universum van Tati helemaal opnieuw tot leven te wekken, bracht de Provincie Oost-Vlaanderen op initiatief van en in samenwerking met het Filmfestival Gent in het Caermersklooster de tentoonstelling JACQUES TATI: Deux Temps, Trois Mouvements die geproduceerd werd door La Cinemathèque française en Les Films de Mon Oncle.

Tati zei ooit: “Je veux que le film commence quand vous quittez la salle.” Hij zou deze bijzondere tentoonstelling dan ook weten te appreciëren hebben. Nooit eerder was de unieke visie van Tati zo tastbaar voor het publiek. Fans van Tati konden hun hart ophalen aan originele stukken en reproducties: de kantooromgeving van Playtime, het designinterieur van Villa Arpel, de fiets van François de postbode uit Jour de Fête, Tati’s legendarische pijp in XL-formaat en tal van ongeziene foto’s, affiches, rekwisieten, kostuums, maquettes en storyboards. Voor wie minder vertrouwd is met het oeuvre van Tati was het een speelse en kleurrijke omgeving waarin kon worden kennisgemaakt met de humor en esthetiek van een buitengewoon regisseur. Alles samen omvatte de tentoonstelling meer dan 500 m² expositieruimte en tientallen filmclips.   

de tentoonstelling

Gent was na Parijs de tweede stad waar de tentoonstelling te zien was. De scenografie was in handen van Macha Makeieff. Het originele concept werd aan onze prachtige locatie aangepast.

de wereld van Tati

Met zes langspeelfilms over een periode van meer dan 20 jaar was Jacques Tati niet de meest productieve regisseur, maar hij was zonder twijfel een van de meest inventieve. Hij creëerde als regisseur en acteur een universum dat nog steeds tot het collectief geheugen behoort. De hilarische stunts van François de postbode in Jour De Fête (1949) betekenden het begin van Tati’s carrière. De scherpe, maar komische kritiek op het modernisme kwam terug in alle volgende films. In Les Vacances de Mr. Hulot (1953), Mon Oncle (1958), Playtime (1967) en Trafic (1971) perfectioneerde het illustere personage van Mr. Hulot de kenmerkende slapstickhumor van Tati. In de televisiefilm Parade (1974) ruilde hij Mr. Hulot in voor Mr. Loyal, een circusartiest in het gezelschap van jongleurs, goochelaars en acrobaten.
Jacques Tati was tweemaal te gast op het Filmfestival Gent, onder meer tijdens de opnames van Trafic. Hij werd toen ontvangen door Jacques Dubrulle, gedelegeerd bestuurder van het festival.